هامون

هَر زمان غمگین شدی از چشمِ پُر خون یاد کُن
گریه پنهانی اگر از اشکِ جیحون یاد کُن

گر که بوسیدی لبی را بعدِ من دیوانه‌وار
از من و از بیقراری‌هایِ مجنون یاد کُن

وصفِ دلداری اگر کردی که شعری‌تازه داشت
یادِ من کُن از هماوائیِ موزون یاد کُن

تشنه‌کامی‌هایِ تلخِ روزهایِ داغ را
با بلم‌هایِ تداعی رویِ کارون یاد کُن

بوسهً مارِ جُدائی رویِ دوشت ار نشست
از لوایِ کاوه از مُلکِ فریدون یاد کُن

هَر کجا بُنیانِ عشقی را هوس تاراج کرد
از غمِ خُشکیدنِ نیزارِ هامون یاد کُن

فصلِ پائیز است فصلِ زرد فامی‌هایِ برگ
از بهار از سبزه از روزانِ گلگون یاد کُن

یاد بادا فصلِ رنگین فامِ ایامِ شباب
از بهارِ عاشقی از باغِ زیتون یاد کُن

بهروز سنجابی
۱۳۹۸/۹/۲۰